وبلاگ

منگوستین “Mangosteen”

Posted by:

منگوستین “Mangosteen”

منگوستین “Mangosteen”

منگوستین

نام فارسی منگوستین
نام انگلیسی purple mangosteen
نام علمی Garcinia mangostana
خانواده Guttiferae

منگوستین

منگوستین یک میوه گرمسیری از خانواده گوتی فرا (Guttiferae) است که به عنوان یکی از خوش طعم ترین میوه ها در جهان شناخته شده و عنوان “ملکه میوه ها” را به خود اختصاص داده است.

مشخصات گیاهشناسی:

منگوستین
درخت منگوستین دارای تاج هرمی با رشد بسیار کند و به صورت قائم می باشد. ارتفاع آن به 6 تا 25 متر می رسد. برگ های آن کشیده، بیضی شکل، چرمی و ضخیم هستند این گیاه همیشه همیشه سبز می باشد. برگ های جوان به رنگ سرخ دیده می شوند. دارای گلهایی گوشتی هستند. بر روی یک درخت هم گل های تک جنسی نر و هم هرمافرودیت (دوجنسی) دیده می شود. جوانه گل انتهایی،گل انگیزی بر روی شاخه های سال جاری می باشد.

منگوستین

میوه منگوستین دارای یک پوسته ضخیم به رنگ ارغوانی تیره با پوستی صاف که اجزاء میوه را در بر گرفته و پالپ آن 4 تا 8 قطعه سه گوش به رنگ سفید، با گوشتی نرم که طعم بسیار عالی آن زبان زد است، می باشد. میوه دهی ممکن است از سن 7 تا 9 سالگی از زمان کشت دانه شروع شود اما معمولا تا سنین بین10 تا 20 سالگی این اتفاق رخ نمی دهد.

منشا و پراکنش:

منگوستین
خاستگاه واقعی مشخصی ندارد ولی گونه های وحشی آن در مالی دیده شده است. برای اولین بار در تایلند اهلی شده است. در سال 1885 برای اولین بار در انگلیس در گلخانه کشت شده است.

نیازهای اکولوژیکی:

منگوستین
یک گونه بسیار گرمادوست است و تحمل دمای زیر 4 درجه سانتی گراد را ندارد و دمای بیشتر از 37 درجه سانتی گراد را نیز تحمل نمی کند. نهال های منگوستین دردمای 7 درجه سانتی گراد از بین می روند. نیاز بالایی به رطوبت دارد. در ایران شرایط مناسب اقلیمی برای رشد این گیاه فراهم نیست و پروش آن کار بسیار مشکلی است.

روش های تکثیر:

منگوستین
نهال های بذری:

میوه های حاصل از نهال های بذری تقریبا یکسان هستند.
منگوستین فاقد هسته حقیقی است که از طریق آپومیکسی ایجاد شده.
ریشه ی ابتدایی جنین،کاذب است
زندگی کوتاهی دارد.

منگوستین
هسته های رویان تا 5 روز بعد از جدا شدن از میوه قابلیت زیست خود را از دست خواهند داد
در بسته بندی هایی که غیر قابل نفوذ هوا هستند تا 5ماه زنده می مانند.
کشت غیرمستقیم (نشا) بهتر از کشت مستقیم بذر است. (چون ریشه های اصلی و فرعی در عمق مشخصی توسعه میابند)

روش های گوناگون قلمه زنی با شکست مواجه شده است .پ

کاشت و داشت:

منگوستین
فاصله کاشت مناسب 10 تا 12 متر است. کاشت بایستی قبل از شروع فصل باران صورت بگیرد . درختان جوان تا بعد از کاشت بایستی در مکانی با مراقبت مستمر و شدید نگهداری شوند به طوریکه ریشه ها آسیب نبینند و در بازه های زمانی معینی مداوم آبیاری شوند . به مدت سه تا پنج سال بایستی نهال های جوان را توسط شاخ و برگ خرما یا وسیله هایی دیگر سایه بخشی نمود تا در معرض تابش مستقیم نور خورشید قرار نگیرند.

نویسنده: مهدی بابائی

منبع

۱

About the Author:

  پست های مرتبط
  • No related posts found.

Comments

  1. مهندس فارسی  اردیبهشت ۵, ۱۳۹۵

    بسیاری عالی
    موفق باشید

    reply

Add a Comment